Blogowanie na ekranie

W literaturze umownie przyjmuje się, że z kruszeniem mamy do czynienia wtedy, gdy produkt rozdrabniania ma średnicę większą od 1 mm, a z mieleniem, gdy średnicę poniżej 1 mm.Spis treści [ukryj]

1 Podział

2 Budowa

3 Kruszarki szczękowe

4 Kruszarki stożkowe

5 Kruszarki walcowe

6 Kruszarki udarowe

 

Podział [edytuj]

kruszarki szczękowe

z dolnym zawieszeniem szczęki ruchomej (typu Dodge)

z górnym zawieszeniem szczęki ruchomej

kruszarki szczękowe dwurozporowe (typu Blake)

kruszarki szczękowe jednorozporowe (typu Dalton)

inne specjalnej konstrukcji (np. Rotex, szczękowe udarowe itp)

kruszarki stożkowe

o stożkach przeciwzbieżnych

o stożkach wspołbieżnych

z wałem nieruchomym

kruszarki walcowe

kruszarki uderzeniowe

kruszarki młotkowe

kruszarki bijakowe (udarowe)

z wałem pionowym (kubizery)- z ang. VSI

 

Zasadniczo, ze względu na charakter pracy, można mówić o kruszarkach obciążonych w sposób cykliczny (kruszarki szczękowe) oraz obciążonych w sposób ciągły (kryszarki walcowe, stożkowe, uderzeniowe).

Bez względu na rodzaj kruszarek można w nich wyróżnić zespoły:

korpus

zespół elementów kruszących (roboczych)

zespół napędowo-transmisyjny

elementy zabezpieczające przed przeciążeniem

Ze względu na mobilność całej maszyny można wyróżnić kruszarki stacjonarne, semistacjonarne, semimobilne na podwoziu kołowym i mobilne na gąsienicowym.

Kruszarki szczękowe [edytuj]

Stosowane do wstępnego i wtórnego kruszenia materiałów o małej i średniej podatności na rozdrabnianie (granit, bazalt, sjenit, porfir).

W kruszarkach szczękowych rozdrabnianie następuje poprzez zgniatanie, ścinanie i zginanie brył nadawy (podawanego materiału) między szczęką stałą a ruchomą. Ze względu na rozwiązanie napędu szczęki ruchomej wyróżnia się dwa typy kruszarek szczękowych:

dwurozporowe (typu Blake), w których szczęka ruchoma jest zamocowana na stałej osi i napędzana członem połączonym z wałem mimośrodowym; szczęka ruchoma wykonuje ruch prosty wokół stałej osi;

jednorozporowe (typu Dalton), w których szczęka ruchoma jest osadzona bezpośrednio na wale mimośrodowym i wykonuje ruch złożony eliptyczny.

Kruszarki stożkowe [edytuj]

Stosowane przeważnie do drobnego kruszenia, produkt kruszenia bardziej regularny niż w przypadku kruszarek szczękowych. Nie stosuje się ich do rozdrabniania materiałów miękkich, lepkich i wilgotnych.

Materiał rozdrabniany jest między stożkami: zewnętrznym stałym i wewnętrznym ruchomym wykonującym ruch mimośrodowy. Są rozwiązania, kiedy stożek zewnętrzny jest ruchomym, wtedy mówimy o kruszarkach stożkowych płaszczowych.

Kruszarki walcowe [edytuj]

Stosowane najczęściej do kruszenia średniego i drobnego, a także mielenia materiałów średniej i małej twardości.

Materiał jest rozdrabniany przez zgniatanie między przeciwbieżnie obracającymi się walcami (najczęściej dwa, choć są rozwiązania z trzema). Powierzchnie walców mogą być gładkie lub zębate

Zastosowanie w przemyśle spożywczym:

mlewniki i śrutowniki (do rozdrabniania ziarna zbóż i słodu)

gniotowniki (walce gładkie) – (przemiał ziarna zbóż, produkcji kasz i płatków)

płatkownice (rozdrabnianie nasion roślin oleistych, płatkowanie wytłoków)

Kruszarki udarowe [edytuj]

Stosowane są obecnie do wszystkich stadiów kruszenia oraz mielenia. Są obecnie wykorzystywane do kruszenia najtwardszych skał bazalt, dolomit, wapień, granit itp o niewielkiej ścierności (nie nadają się do piaskowców czy kwarcytów). Rozdrabnianie materiału następuje poprzez uderzenie wirującymi elementami roboczymi, jak również odbicia od nieruchomych płyt korpusu. Elementy robocze:

młotki (osadzone wahliwie na wirniku) – mówimy o kruszarkach młotkowych; dodatkowo młotki ścierają materiał na ruszcie

bijaki (osadzone na sztywno) – kruszarki bijakowe; w dolnej części korpusu brak rusztu.